| تبليغات | X |
 |
 |
|
| نمایش شعر و داستان |
|
کسی که هیچ کس نبود کســی مــرا به تمــاشای قــبر « آدم» بـُرد چــه شــاد بُرد و چه آسان به لانۀ غــم بـُرد نشـــان داد گُــل گــندم و عـطـــر سیبی سرخ کشـان ـ کشان به همــه گوشه های عــالم بـُرد گلــی به دست، به پا خــار هـای زهــر آگین بهــشت بـُرد و دمــی باز در جـــــهنــم بـُرد کسی که هیـــچ نبود روح یک غـــزل گردید «حوا» ز وسوسه گردید سوی «مریم» بـُرد دلـی که داشـــتم و صبر و اشتیـــاق وصال شکست وهــر چه به دستش رسید را، هم بـُرد
جهانمهر هروی ۱۶ جولای ۲۰۰۸ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387ساعت 10:50 توسط جهانمهر هروی |
|
|
دو بیتی ها بیا « زیبا» مکــن دل بیقــــراری و یا بفـــرست عکسی یــادگاری نگـــویی بیــوفا بودی... و رفـــتی همــــین جمعه میآیــم خواستگاری *** الا دخـــتر که از اهـــــل مـزاری گل ســـرخی و آغـــاز بهـــــاری تمـــام مُــلک دنیــــا را بـــدیـــدم مـــیان دختـــــران جــــوره نداری *** دو چشمت چشمه هــای کوهساران نگاهــت پرتوی خــــــورشید تابان مـــرا در اوج رویا مــست سازی در آنوقتی که هستی مست وخندان *** به گیــــتی گل نـــموده قصه هـایم صفــایی عشـــق تو در نه! و هایم مـــرا گقـــتی برو رفـتم که رفـتم شنـــیدم گقــته بـودی... به بـــلایم جهانمهر هروی 12.07.2008 |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت 17:1 توسط جهانمهر هروی |
|
|
غزل به ساحــل رنج موج خــسته را تا چــند میـگویی نداند ماسه از تاب و تب این بحــر یک مـــویی صدف عمری به رنج عشق میسازد به این دریا گهــررا تربیـــت هـــرگز نمیاید ز یک جـــویی دل شــــیدا به وصل یار میسازد غمـــش را گُم کجا دل میــــبرد تصویر و یا تعریف مهــرویی بخواب ات یک نیت کن وعــدۀ دیدار را یعقوب که تا از جامۀ یـوسـف بیاید ســـوی تو بویی کشش هــای دل عشاق دایـــم یک ثمـــــر دارد نـــگاه دزدکی و یا اشـــارت هــای ابـــرویی تو با خواب خیال خود مــرا دیوانه ای پنــــدار رهـــایم کُــــن به دست نا روایی رنج انبوهی به مُلک مُستمــندان آنکه خـواهد کــــرد تقدیرم بدان ای شاه خــوبان سرور و سردار من تویی جهانمهر هروی 10.07.2008 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیستم تیر 1387ساعت 23:7 توسط جهانمهر هروی |
|
|
شب
باز شب آمــد و غــم بر سینه ای مـــن میکند رگـبار میشود احساس من همراه، میان دود تلخ قطی سیـگار تا سحـــر ره میبــرد، فکرم به هر کنج و کنار شهـر تا بیابد مثل من، افسرده ای دلداده ای ، تا آنزمان بیدار لیکن از دروازه های آهنین خــانه ها، بیــرون نمیآید عــابری، تا من سلامی گویمش ... گـــردد برایم یار جاده ها سرد است و هر جا شحنه ای، با مدعا پرسد نام شب را، نامــه ای اعمال و زآن احـکام دل آزار *** لاجرم با خویشتن لالایی و افسانۀ یک عمرمیخوانم میسپارم دل به آهنگی که هـر شب... میشود تکرار جهانمهر هروی 5 جولای 2008 |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه شانزدهم تیر 1387ساعت 21:53 توسط جهانمهر هروی |
|
|
غزل بهــار زمـــزمه ی شعـــر عاشقـــانه نشد زمیـــن طرح دل آویزیی زمـــــانه نشد گلی به طالـــــع ما زیب بوستان نگــشت نرُست دانه و در خـــاک مــا جــوانه نشد ســـرود بر لب دلدادگان فســُرد از غــم صدای دلکشی از چنگ یا چغـــانه نشد شکســـت قامـــت سرو بلند گــوشۀ باغ برای خــواب قــناری یک آشـــــیانه نشد هزار قبـــله به طاعات او فزون گردید به فـــلب تاریک زاهـــد خدا یگــانه نشد گرفت دست به دعا سالک و متاع طلبــید ولی گــشاده بـه رویــش در خـــزانه نشد خوشـــا بلندی پـــرواز آن عقــاب دلیــر به اوج لانه گـرفت و به فکــر دانه نشد جهانمهر هروی ۲ جولای ۲۰۰ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 22:14 توسط جهانمهر هروی |
|
|
فصۀ جاودانی غــم ام را خــریدی، به شیرین زبانی الهــی به ببینی تو ، خیــر از جوانی سُخــن بار ها گفــته خــوبان عــالم ندیـــدم کسی را، چـــو تو نکته دانی چه سبزینه رنگــی، سپیدیی بختی گل باغ فــــردوس ، نداری خــــزانی چه دل مُرده بودم چه افسُرده بودم تــو دادی اُمــــیدم، به این زنـدگانی سخـــاوت نمـــودی سلام و کلامی و از عشق و شوریدگی هــا معانی سفــر کرده بودم، به تاریکـی شب به مقصــد رسیدم، تو دادی نشانی *** صفـــای دل تو، و دل دادن مــــن به دنیــــا بـُود، قصــه ای جاودانی جهانمهر هروی ۲۳ جون ۲۰۰۸ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پنجم تیر 1387ساعت 19:1 توسط جهانمهر هروی |
|
|
زیبا چون یک سیگار، بر لب تو دود میــشوم در انتهـــای فکـــر تو ، نابـــــود میــشوم آندم که با خودت... ببری نام عشـــق را در دفتــــر خیال تو افـــــزود میـشــوم باری به طــرح قصه ای بود و نبــــود ما فـــرجام گشته، کعبــۀ مقصـــود میشوم با یک اشاره ... باز تو دیـــوانه ای، چرا ؟! امشب به خواب ناز تو ، افزود میشـوم «زیبا » فضای قلب مرا غم گرفته است در آتش فــــراق تب آلــــود مـیشـوم *** فردا بزن به سیم و بکن وعده دیگـــــــر من انتظــــار لحطه ی مـــوعود میشوم ۱۸جون ۲۰۰۸ |
|
+ نوشته شده در
شنبه یکم تیر 1387ساعت 23:16 توسط جهانمهر هروی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
من نیمی از عمرم را برای تو فکر کردم... آنقدر که یکبار در غم و اندوه غروب کردم... حالا ای همدم من، اجازه بده که دوباره طلوع کنم... تا غروب دیگر باتو خواهم بود.
|
|
RSS
|